İçimdeki Sessizlik

yorgun sessizliğimi duyabiliyormusunuz?
bu çığlıklar benim dünyamdan..
koğuşumda asılı kalmış kelimeler yitikken,
yitirmişken ben,
dinleyebilecekmisiniz sessizliğimi?
başa sardım
bir ses ki kimliksiz
keşmekeş sokaklardan geçer kimsesi yok..
korkunç bir hızla saldıran düşünce çığlarının altında kaldım
dengeli ve sakin olmam imkansız..
yinede bir yol bulmam lazım, serinkanlılıkla ağırdan almam lazım..
birinin suskunluğunda tüketildim ben
artık istesemde konuşamıyorum..
susuyorum susuyorum..
susmakmı?
konuşmayı özlemişim ben oysa
bağıra bağıra ve savura savura ateşten cümleleri
dışa vurmayı içimdeki sessizliği!
sustukça farkediyorum
içime doğru saplanmış keskin sözcükler
saklıyorum..
suskunluğum kıyametim olacak!
şimdi seninle konuşacak hiçbirşeyimiz yok biliyorum
bilmediğin bi hastalığı iyileştirmek için değil
bilmediğin bi hastalığa acımak için bile olsa gel...